T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/22612
Karar No: 2020/16479
Karar Tarihi: 16.11.2020
(Kapatılan)3. Ceza Dairesi 2020/22612 E. , 2020/16479 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : 1) Sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan mahkumiyete ilişkin; Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/02/2018 gün ve 2018/3863 Esas, 2019/3120 Karar sayılı kararı
2) Sanığın beraatine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/12/2019 gün ve 2018/3863 Esas, 2019/3120 Karar sayılı kararı
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.12.2019 gün ve 2018/3863 Esas, 2019/3120 Karar sayılı kararının Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas - 2009/56 sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyiz incelemesine konu olabilecekleri kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının hükmü suç vasfına ilişkin aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla, işin esasına girilerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Jandarma Genel Komutanlığı Kriminal Laboratuvarının 30.09.2016 tarih ve 2016/2829 sayılı uzmanlık raporuna göre sanık ...'a ait tüm svaplar üzerinde atış artıkları olduğunun tespit edilmesi, sanığın kullandığı telefonun HTS kayıtları, mağdur ve ailesinin akrabaları olan sanık ve ailesi ile husumetli olduklarına dair anlatımları, tanık Mehmet’in olayın hemen ardından vermiş olduğu, “sanığı olay yerinde av tüfeği ile gördüğüne” dair beyanları gözetilerek; sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, delillerin takdir ve değerlendirmesinden yanılgıya düşülerek sanığın beraatine karar verilmesi,
Kabule göre;
2) Mağdurun yaralanmasına ilişkin Kadirli Devlet Hastanesinde pratisyen hekim tarafından düzenlenen 22.07.2016 tarihli raporda “sırt, pelvik uyluk bacak kısmında sayılamayacak çoklukta yaklaşık 0,2. X 0,2. mm. boyutlarında ateşli silah yaralanması saçma izi bulunduğu, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmiş ise de; anılan raporun emsallerine göre yeterli açıklama ve detay içermediği, Adli Tıp kriterlerine uygun olmayıp hüküm kurmak için yetersiz olduğu gözetilmeden, mağdurun yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evrakların en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilmek suretiyle, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirdiğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülen temyiz talebinin kabulü ile Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.12.2019 gün ve 2018/3863 Esas, 2019/3120 Karar sayılı beraat hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.