T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2009/581
Karar No: 2010/6672
Karar Tarihi: 14.10.2010
1. Ceza Dairesi 2009/581 E. , 2010/6672 K.
...'i kasten öldürmekten sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ERCİŞ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/03/2008 gün ve 150/59 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
A-) 1-Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği halde 5237 sayılı TCK’nun 58/7 maddesi gereğince cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmemesi,
2- 5237 sayılı TCK’nun 58.maddesinin uygulamasında 5275 sayılı Yasa’nın 108/2. maddesi gereğince, en ağır olan hükmün tekerrüre esas alınması gerektiği anlaşılmakla; sanığın 30.03.2004 tarihinde kesinleşen, Patnos Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/10/2002 tarih ve 2000/46-2002/428 sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK’nun 493/1, 522.maddeleri gereğince verilen ve 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenen 1 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
B-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;
a) İnfazda tereddüde neden olacak şekilde sabıka kaydında bulunan
ilamlardan 2 tanesinin tekerrüre esas alındığı anlaşılmakla, 5275 sayılı Yasa’nın 108/2.maddesi gereğince, en ağır olan hüküm tekerrüre esas alınacağından, hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin uygulandığı bölüm çıkartılarak yerine “sanığın Patnos Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2004 tarih ve 2003/127 esas 2004/42 karar sayılı ilamı ile mala zarar verme suçundan 765 sayılı TCK.nun 516/3, 522. maddeleri uyarınca 4 ay hapis ve 115.594.000.TL ağır para cezası ile mahkum olduğu anlaşılmakla, cezasının 05/07/2004 tarihinde infaz edildiği, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/1-6.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,” ibaresinin eklenmesine,
b) Hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulandığı bendin, "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1 fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından 53.maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın koşullu salıverilme halinde kaldırılmasına, şeklinde değiştirilmesine,
Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.