T.C. Yargıtay
12. Ceza Dairesi
12. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/5995
Karar No: 2024/5977
Karar Tarihi: 31.10.2024
12. Ceza Dairesi 2022/5995 E. , 2024/5977 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/2770 E., 2021/1773 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacının haksız el koyma nedeniyle 100.400,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın, el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı ...'ın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna, davanın reddi kararının kaldırılması talebine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/371 Esas, sayılı dosyasında davacının nitelikli dolandırıcılık suçundan yargılandığı, dosyanın halen derdest olduğu, el koyma tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'a tabi olduğu, davacı hakkında henüz kesinleşmiş bir karar veya hüküm bulunmaması karşısında CMK'nın 142.maddesinin 1.fıkrasında düzenlenen tazminat isteme koşulu gerçekleşmemesi nedeniyle davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, davacının nitelikli dolandırıcılık suçundan yargılandığı Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/371 Esas sayılı dosyasında karşı görevsizlik kararı verildiği ve dosyanın Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/78 Esas sırasına kaydedildiği ve halen derdest olduğu, temyize konu iş bu tazminat davasının temyiz incelemesi sırasında ceza mahkemesi kararının kesinleşmediği anlaşılmıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, davanın vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.