T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/14859
Karar No: 2020/15396
Karar Tarihi: 04.11.2020
3. Ceza Dairesi 2020/14859 E. , 2020/15396 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : 1) Sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2017 tarih ve 2016/408 Esas - 2017/265 Karar sayılı kararı
2) İstinaf başvurusu kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23.11.2017 tarih ve 2017/2366 Esas - 2017/2759 Karar sayılı kararı
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23.11.2017 tarih ve 2017/2366 Esas - 2017/2759 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan kurum vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
İlk derece mahkemesinin sanık hakkında TCK’nin 86/1, 86/3-a-e, 87/1-d-son, 62. maddeleri gereğince verdiği "4 yıl 2 ay" hapis cezasına dair kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-a-e, 87/1-d, 62. maddeleri gereğince "5 yıl" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Mükerrir olan sanık hakkında hapis cezasına hükmedildiği ve koşulları oluştuğu halde, 5237 sayılı TCK'nin 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiin ve katılan kurum vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23.11.2017 tarih ve 2017/2366 Esas - 2017/2759 Karar sayılı “istinaf başvurusu kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın mahkumiyetine" dair hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus
yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesi gereğince, sanık hakkında TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkradan sonra gelmek üzere "Sanığın adli sicil kaydına konu Mersin 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.03.2014 tarih ve 2013/945 Esas - 2014/184 Karar sayılı kararı ile verilen ve 09.09.2014 tarihinde kesinleşen "5 ay" hapis cezasına ilişkin ilamı nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin fıkrasının eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.