5. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/6076
Karar No: 2024/10397
Karar Tarihi: 14.10.2024
5. Ceza Dairesi 2023/6076 E. , 2024/10397 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1504 Esas, 2022/858 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2019/326 Esas, 2020/87 sayılı Kararı ile sanığın görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257/2 ve 62. maddeleri gereği 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3 ve 53/5. madde ve fıkraları gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
2.Sanığın istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2020/1504 Esas, 2022/858 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, yeterli araştırma yapılmadan mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararının bozulması lüzumuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Ayrıntıları 07.06.1976 tarihli ve 4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile bu karara uyum gösteren Ceza Genel Kurulunun yerleşmiş kararlarında da açıklandığı üzere, hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi, cezanın doğrudan doğruya sanığın kişiliğine uydurulmasını öngören bir kişiselleştirme kurumu olup, mahkemenin hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/1. maddesindeki adli para cezası seçenek yaptırımına ya da seçenek tedbirlerden birisine çevrilmesi ya da çevrilmemesi konusundaki dayandığı gerekçenin dosya içeriğine uygun, kanuni ve yeterli olması gerektiği nazara alındığında, yargılama sürecinde dosyaya yansıyan olumsuz tavır ve davranışları bulunmadığı anlaşılan, “duruşmadaki saygılı tutumu” gerekçesiyle de TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına karar verilen sanık hakkında dosya kapsamına uygun olmayan ve kanun maddesinde de yer almayan "cezanın caydırıcı özelliği" şeklindeki gerekçe ile hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi uyarınca adli para cezasına ya da seçenek tedbirlere çevrilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar nazara alındığında, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2020/1504 Esas, 2022/858 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2 ve 307/5. madde ve fıkraları gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi gereğince Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.10.2024 tarihinde karar verildi.