T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/10298
Karar No: 2021/13382
Karar Tarihi: 18.10.2021
1. Ceza Dairesi 2021/10298 E. , 2021/13382 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Üstsoyu kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : 1) ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/12/2016 tarih, 2015/306 Esas ve 2016/391 Karar sayılı ilamı ile; Sanığın mağdur ...’ya karşı üstsoyu kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-d, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.
2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/03/2017 tarih ve 2017/433 Esas, 2017/394 Karar sayılı ilamı ile; İstinaf başvurusunun esastan reddine dair.
TÜRK MİLLETİ ADINA
... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.03.2017 tarih ve 2017/433 Esas, 2017/394 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden
sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.03.2017 tarih ve 2017/433 Esas, 2017/394 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin öldürmeye teşebbüs olmadığına yönelen yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
ME./TH.(E.Y.)