T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2015/6199
Karar No: 2018/2031
Karar Tarihi: 28.02.2018
2. Ceza Dairesi 2015/6199 E. , 2018/2031 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, önce kömürlük olarak kullanılan küçük kulübenin üstüne çıkıp buradan da şikayetçiye ait ikametin etrafındaki 3 metre yükseklikteki bahçe duvarına tırmandığı ve bahçe duvarının üstündeyken de tanık ... tarafından görülerek yakalandığının anlaşıldığı olayda, konut dokunulmazlığını bozma suçunun tamamlandığına ilişkin mahkemenin takdir ve kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2008 tarihli ve 2007/161 esas, 2008/28 karar sayılı kararına konu nitelikli yağma suçunu işlediği sırada sanığın on sekiz yaşını tamamlamadığı, 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi hükmüne göre anılan karar nedeniyle sanığın mükerrir sayılamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan nitelikli hırsızlık suçundan verilen Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2013 tarih, 2013/460 esas, 2013/392 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın 18 yaşını tamamlamadığı sırada işlediği suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin “A-7., 8. no'lu ve B-7., 8. no'lu” bölümlerin çıkarılmasına ve yerine ''Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2013 tarih, 2013/460 esas, 2013/392 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi'' ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.