T.C. Yargıtay
6. Ceza Dairesi
6. Ceza Dairesi
Esas No: 2013/24070
Karar No: 2013/16611
Karar Tarihi: 17.07.2013
6. Ceza Dairesi 2013/24070 E. , 2013/16611 K.
Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesince yapılan duruşma sonunda 18.10.2007 gün ve 2007/189 Esas, 2007/410 sayılı kararı ile yağma suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nın 149/1-c-h, 168/3-1, 62/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca iki kez 5 yıl yıl hapis, sanık ...'in 5237 TCK'nın 149/1-c-h, 168/3-1, 62, 53. maddeleri uyarınca iki kez 5 yıl hapis cezasına ilişkin kararın sanıklar ve savunmanları tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28.01.2009 gün ve 2008/5611 Esas, 2009/685 Karar sayılı ilamı ile Onanmasına karar verilmiş, Onama ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.06.2013 gün ve Karar Düzeltme 2013/179077 sayılı itiraz yazıları ile sanık ... yönünden itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine,
Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü:
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.06.2013 gün ve Karar Düzeltme 2013/179077 sayılı yazılarında özetle;
“Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin 28/01/2008 tarih ve 2008/5611 ve 2009/685 sayılı onama içerikli ilamı ve dosya incelendiğinde; itiraza konu dosyada sanık olarak yargılanan Sanık ...’ın TCK.un 58/6-7. maddesi uygulamasına esas alınan ilamın Kütahya 1.Sulh ceza Mahkemesinin 15/12/2004 tarih ve 2007/189-410 sayılı kararı ile 765 sayılı yasanın 456/4,457/1,62,maddelerine göre hükmettiği 366.103.000 TL (yeni 366 TL) ağır para cezasına ilişkin ilamı olduğu görülmektedir. Ancak söz konusu kararın ceza kararnamesi ile sonuçlanmış olduğu ve kararın kurulduğu tarihte yasaya göre kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmaktadır.
5271 sayılı CMK.un 308/1. maddesi uyarınca sanık lehine olan itirazlarda süre aranmayacağı hükme bağlanmıştır.
1412 sayılı Yasanın maddesinde düzenlenen ceza kararnamesi kurumunun 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı ceza yargılaması yasasında yer almadığı görülmektedir. 1412 sayılı CMUK.nın 386 ve devamı maddelerindeki düzenlemeye göre ise belirli nitelikteki suçlarda sulh ceza mahkemesi hakimi tarafından ceza kararnamesi düzenlemesi olanağı tanınmıştı. Bu şekilde düzenlenen ceza kararnamesine karşı ise ancak üst mahkemeye itiraz yolu edilmesi mümkündür. Dolayısıyla temyiz yolu açık olmadığından ceza kararnamesi ile kurulan hükümlerin tekerrür uygulanmasına esas olmayacakları benimsenmişti. Oysa mahkeme bu nitelikteki kararı tekerrür uygulamasına dayanak yapmıştır. Kaldı ki 21/07/2004 tarihinde yayınlanmak suretiyle yürürlüğe giren 5219 sayılı yasaya göre 765 sayılı yasaya göre doğrudan hükmedilen 2000 TL ye kadar para cezalarının kesin olduğu kabul edilmiş, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca bölge adliye mahkemeleri ilan edilip göreve başlayıncaya kadar 1412 sayılı CMUK.un 305 ila 326. maddelerinin uygulanacağı benimsenmiştir. Bu nedenle mahkemenin kararının önceki ilamın miktar yönüyle de kesin olmasıyla tekerrür uygulaması açısından yerinde olmadığı, buna göre de onamanın sanık aleyhine yasaya açık aykırılık oluşturduğu düşünülmüş ve bunun itiraz yolu ile düzeltilmesi gerektiği değerlendirilmiştir.
SONUÇ VE İSTEM ;
1- Yukarıda arz ve izah edilen nedenlerle İTİRAZIN KABULÜ,
2- Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin 28/10/2009 tarih ve 2008/611 esas ve 2009/685 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASI, ilgili mahkeme kararının bozulması, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden TCK.un 58/6-7 maddesinin uygulanmasına dair kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak hükmün düzetilmesi suretiyle ONANMASI,
3- İtirazın Yüksek Dairece yerinde görülmemesi halinde dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi,
Arz ve talep olunur.” denilmiştir.
5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde suçta tekerrür hükmü düzenlenmiş olup, hangi suçların ve hangi tarihte işlenen suçların tekerrüre esas alınacağı düzenlenmiş, 5237 sayılı TCK'da ve 5271 sayılı CMK'da ceza kararnamesi düzenlenmemiştir. Yargıtay uygulamalarında da ceza kararnamesi ile verilen para cezalarının suçta
tekerrüre esas alınmayacağı uygulamada istikrar kazanmıştır. Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar vermek gerektiği anlaşılmakla:
1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,
2) Dairemizin 2008/5611 Esas, 2009/685 Karar ve 28.01.2009 tarihli Onama ilamının sanık ... yönünden KALDIRILMASINA, diğer sanık ... yönünden aynen KORUNMASINA,
3)Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/189 Esas, 2007/410 Karar ve 18.10.2007 tarihli kararının sanık ... yönünden BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 332. maddesi uyarınca yerel mahkemenin kararında sanık ... yönünden “Kütahya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.12.2004 gün ve 923-834 E.K kararı ile verilen 396.103.000 TL adli para cezası nedeniyle sanık mükerrir olduğundan, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin cümlesinin karardan çıkartılması suretiyle yerel mahkeme hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.