T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/5542
Karar No: 2020/9609
Karar Tarihi: 14.07.2020
3. Ceza Dairesi 2020/5542 E. , 2020/9609 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
2) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108/2 ve 5237 sayılı TCK'nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Samsun 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 21.02.2012 tarihli 2011/1410 Esas- 2012/184 Karar sayılı 22.03.2012 tarihinde kesinleşen, ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 86/2,3-a maddesi gereğince hükmolunan 7 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/36 Esas 2012/11 Karar sayılı 14.11.2012 tarihli, 30.10.2014 tarihinde kesinleşen ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 86/2,3-a maddesi gereğince hükmolunan 3600 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 14.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.