T.C. Yargıtay
5. Ceza Dairesi
5. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/7815
Karar No: 2024/11219
Karar Tarihi: 20.11.2024
5. Ceza Dairesi 2022/7815 E. , 2024/11219 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/3190 Esas, 2021/2325 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun hükmün düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1)Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2019 tarihli ve 2019/4 Esas, 2019/164 sayılı Kararı ile; sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257/2. maddesi gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3-5. madde ve fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
2)Sanığın istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2019/3190 Esas, 2021/2325 sayılı Kararı ile hükmün 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e ve 53/5. madde ve fıkralarında düzenlenen hak yoksunluğu bakımından düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık; somut delillerin varlığının Dairece araştırılmadığını, lehine tespit ve deliller toplanmaksızın eksik kanaatle hüküm kurulduğunu, suçun unsurlarının oluşmadığını, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğini, masumiyet karinesinin yok sayıldığını, mezkur kararın bozulması gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.
III. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yüklenen suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1-e maddesindeki hâk ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında bu bentteki hâk ve yetkilerin tamamını kullanmaktan yasaklanması yerine avukatlık hak ve yetkisini kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmek suretiyle sınırlı uygulama yapılmasının aleyhe istinaf bulunmadığından kazanılmış hak teşkil ettiği ve eleştiri konusu yapılması ile yetinilmesi gerekirken, sanık hakkında bu bentteki hâk ve yetkilerin tamamını kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesine aykırı davranılması,
Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2019/3190 Esas, 2021/2325 sayılı Kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesine ait hüküm fıkrasının "Sanığın avukatlık sıfatının sağladığı yetkiyi kötüye kullanarak atılı suçu işlemiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, cezasının infazından sonra başlamak üzere, aleyhe istinaf bulunmadığından kazanılmış hakkı gözetilerek, takdiren 5 ay süre ile avukatlık hak ve yetkisini kullanmasının yasaklanmasına," şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.11.2024 tarihinde karar verildi.