T.C. Yargıtay
6. Ceza Dairesi
6. Ceza Dairesi
Esas No: 2012/12676
Karar No: 2014/21694
Karar Tarihi: 02.12.2014
6. Ceza Dairesi 2012/12676 E. , 2014/21694 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hükmedilen cezanın süresine göre, sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanığın yağma eylemini katılana ait iş yerinde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 149/1. maddesinin (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, aynı Yasanın 148/1. maddesi ile uygulama yapılarak sanık hakkında eksik ceza hükmedilmesi, karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Sanığın adli sicil kaydında gözüken ve 2007 yılının Mart ayının ilk haftasında gerçekleştiği kabul edilen eylemi nedeniyle kurulan hükümde mükerrirlik uygulamasına esas alınan Çal Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/72 Esas, 2005/103 Karar sayılı ilamının, suç tarihinden sonra 14.02.2008 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
2-) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca, sanık ... hakkında mükerrirlik uygulaması yapılırken, adli sicil kaydındaki tekerrüre esas en ağır ceza olan Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/246 Esas-2004/40 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükmünün dikkate alınması gerektiğinin düşünülmemesi,
3-) Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak yerine, “Sanığın, Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/246 Esas-2004/40 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğu anlaşılmakla hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan ilk ilamın ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış haklarının korunmasına, 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesi hükmü de gözetilerek sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerin uygulanmasına,” cümlesinin ve TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” sözcükleri yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.