T.C. Yargıtay
22. Hukuk Dairesi
22. Hukuk Dairesi
Esas No: 2018/2143
Karar No: 2018/6539
Karar Tarihi: 13.03.2018
22. Hukuk Dairesi 2018/2143 E. , 2018/6539 K.
MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Mahkemenin 29.03.2017 tarih ve 2016/558 esas 2017/156 karar sayılı hükmü, Dairemizin 07.07.2017 tarih ve 2017/34250 esas 2017/16617 karar sayılı ilamı ile bozulmuş ise de, mahkemenin 04.01.2018 tarihli ve 2017/319 esas 2018/12 karar sayılı kararı ile direnme kararı vermesi ve bu kararı davalı vekilinin kanuni süresi içerisinde temyiz etmesi üzerine dosya yeniden incelendi.
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde depo görevlisi olarak çalıştığını, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek bu alacakların tahsili talebinde bulunmuştur.
Mahkemece, istek kısmen hüküm altına alınmıştır.
Davalının kararı temyizi üzerine, Dairemizin 07.07.2017 tarih ve 2017/34250 esas 2017/16617 karar sayılı ilamı ile davacının vardiyalı sistemle çalışıldığını ; pazartesi 08.00- 17.00 arası, salı saat 17.00'da çalışmaya başlayıp, çarşamba 08.00'da çalışmayı bıraktığını, perşembe 08.00- 17.00 saatleri arası, cuma saat 17.00'da çalışmaya başlayıp cumartesi saat 08.00'da çalışmayı bıraktığını, pazar günü çalışırsa ya saat 08.00'da çalışmaya başlayıp çalışmayı aynı gün saat 17.00'da bıraktığını ya da pazar günü 17.00'da çalışmaya başlayıp pazartesi sabah 08.00'da çalışmayı bıraktığını, yılda 11 ay vardiya sisteminde çalışma yaptığını, 1 ay da 08.00-17.00 saatleri arasında gündüz çalışması yaptığını iddia ettiği, bu çalışma sistemine göre, davacının haftada iki gün 17.00-08.00 saatleri arasında çalıştığının kabulü gerekirken bilirkişi raporunda davacının ayda 10 gün bu şekilde çalıştığının kabulü ile yapılan hesaplamanın hatalı olduğu, ayrıca davacı ile birlikte aynı işi yapan ve Dairemiz temyiz incelemesinde aynı gerekçe ile bozulan, bozma sonrası onanan emsal dosyada (Dairemizin 2017/33621 esas sayılı dosyası) aynı çalışma sisteminde ayda yirmidört saat fazla mesai yapıldığının kabul edildiği , kesinleşmiş karar da dikkate alındığında aynı işyerinde aynı işi yapan çalışanlar açısından işyeri çalışma şartlarının aynı olmasının kabulü gerekeceği ve buna göre davacınında anılan emsal dosyadaki gibi fazla çalışma yaptığının kabul edilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Bozma sonrasında yapılan yargılama sonunda, mahkemenin 29.03.2017 tarih ve 2016/558 esas 2017/156 karar sayılı hükmü ile "Tanık beyanlarına ve dosyaya sunulan terminal terfi merkezine ait nöbet çizelgeleri incelendiğinde davacının çalışma sistemine göre ayda 2 hafta 51 saat, ayda 2 hafta da 56.5 saat fiili çalışma yaptığı,aylık ortalama 10 gün fiilen 13.5 saat çalıştığı, 13.5 er saatlik çalışmaları gece çalışması sayıldığından bu çalışmalarının 7.5 saati geçen kısımlarının fazla çalışma sayılması gerektiği, aynı konuda başka bir davacının işçilik alacakları hesabında fazla çalışmanın aylık 24 saat kabul edilmiş olmasının bu dosya açısından emsal oluşturmayacağı , zira her iki davanın taraflarca hazırlanma ilkesine tabi olduğu, emsal gösterilen dosyada taleple bağlılık ilkesinin gözetildiği " gerekçesiyle bozma kararına karşı direnilmiş olup, Mahkemece dayanılan gerekçelerin ve yapılan hesaplamanın dosya kapsamına ve Dairemiz uygulamasına uygun düştüğü, bu sebeple direnmenin doğru olduğu anlaşılmakla, direnme kararının kabulü ile Dairemiz 07.07.2017 tarih ve 2017/34250 esas 2017/16617 karar sayılı ilamının ortadan kaldırılmasına karar verildi.
Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 13/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.