T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2015/2138
Karar No: 2018/749
Karar Tarihi: 05.02.2018
2. Ceza Dairesi 2015/2138 E. , 2018/749 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının; tekerrüre esas alınan Susurluk Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2007 tarih ve 2006/291 E. ve 2007/76 K. sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı ''hırsızlık'' suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen
hak yoksunluklarının uygulanmasının, yine tekerrüre esas alınan Bandırma Sulh Ceza Mahkemesinin 14.05.2009 tarih ve 2009/203 E. ve 2009/392 K. sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde yazılı ''güveni kötüye kullanma'' suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve mahkemece tekerrüre esas alınan Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2010 tarih ve 2009/180 E. ve 2010/614 K. sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 151. maddesinde yazılı ''mala zarar verme'' suçundan verilen 2.000,00 TL adli para cezası olup, tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK’nın 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanun’un 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, bu mahkumiyet kararıda tekerrüre esas alınarak, 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2010 tarih ve 2009/180 E. ve 2010/614 K. sayılı hükmün tekerrüre esas alınmasına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.