5. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/4956
Karar No: 2024/11187
Karar Tarihi: 19.11.2024
5. Ceza Dairesi 2023/4956 E. , 2024/11187 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1275 Esas, 2022/461 Karar
SUÇ : Zincirleme nitelikli zimmet
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1)Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2021 tarihli ve 2018/235 Esas, 2021/42 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme nitelikli zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 247/2, 43, 248/2 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53. maddesinin birinci, ikinci, üçüncü ve beşinci fıkraları uyarınca da hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
2)Sanık müdafiinin istinaf istemi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/1275 Esas, 2022/461 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın yeterli olmadığına, zimmet suçunun yasal unsurlarının gerçekleştiğine, verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında zimmet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminde bulunduğuna, sanığın bipolar bozukluk hastası olması, içinde bulunduğu iş yükü ve stresli çalışma ortamı nedenleriyle yaptığı işlemlerde hataen hareket ettiğine, suç kastının bulunmadığına, bu nedenle beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası gereğince bu bentteki hak ve yetkilerin tamamını kullanmaktan yasaklanması yerine kamu hizmetini yürütmekten yasaklanmasına karar verilmek suretiyle sınırlı uygulama yapılması,
Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/1275 Esas, 2022/461 sayılı Kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince ilk derece mahkemesince kurulan hüküm fıkrasının (A-1) numaralı bendinin dokuzuncu paragrafının, mahkemenin takdir ve uygulaması da gözetilerek, "Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanığın aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, 5 yıl süreyle bu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına," şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.11.2024 tarihinde karar verildi.