T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/2605
Karar No: 2024/8271
Karar Tarihi: 10.12.2024
1. Ceza Dairesi 2024/2605 E. , 2024/8271 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2016/90 E., 2017/22 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İTİRAZA KONU KARAR : Temyiz isteminin reddi ve onama
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2019/3309 Esas, 2020/1790 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.03.2024 tarihli ve KD-2024/27215 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri üzerine yapılan incelemede hükmün onanmasına, sanık müdafinin temyiz isteminin ise hukuki sebep bildirilmemesi nedeni ile reddine karar verildiği ancak sanığın süre tutum dilekçesinde temyiz sebebine yer verdiğinin gözetilmemesi nedeniyle anılan ret kararının kaldırılmasına ve sanığın verilen cezanın haksız yere verildiğine, suçsuz yere özgürlüğünün elinden alındığına ilişen temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
1. Dairemizce sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümde sanık ve müdafinin yüzüne karşı verilen karara yönelik temyiz sebebi bildirilmemesi nedeniyle, sanık müdafinin temyiz isteminin reddine karar verildiği, aynı hükme yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yönünden inceleme yapılarak temyiz istemlerinin esastan reddine karar verildiği ancak sanığın yasal süre içinde vermiş olduğu süre tutum dilekçesinde temyiz sebebi bildirdiğinin anlaşılması karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna ulaşılarak, itirazın kabulüne karar verilmiştir.
2. Sanığın temyiz sebepleri özetle; mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2019/3309 Esas, 2020/1790 Karar sayılı ilâmının, sanık ...' in temyiz isteminin reddine ilişkin kısmının KALDIRILMASINA,
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 07.03.2018 tarihli ve 2017/1892 Esas, 2018/794 Karar sayılı kararında sanık tarafından belirtilen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.12.2024 tarihinde karar verildi.