T.C. Yargıtay
5. Ceza Dairesi
5. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/8477
Karar No: 2024/2508
Karar Tarihi: 05.03.2024
5. Ceza Dairesi 2021/8477 E. , 2024/2508 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2169 E., 2021/47 K.
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜMLER : 1) Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.06.2019 tarihli ve 2019/111 Esas, 2019/192 sayılı Kararı ile; açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet,
2) Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 29.01.2021 tarih ve 2019/2169 Esas, 2021/47 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.06.2019 tarihli ve 2019/111 Esas, 2019/192 sayılı Kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.01.2021 tarihli ve 2019/2169 Esas, 2021/47 sayılı Kararı ile sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın temyiz kanun yoluna tabi olmasına karşın kararda kanun yolu gösterilmeyerek kesin olarak verilen kararın bozularak infazın durdurulması ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
Dosya kapsamına göre suç tarihinin 2008 yılı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, soruşturma ve kovuşturma izinleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin durma süreleri eklendiğinde dahi 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.01.2021 tarihli ve 2019/2169 Esas, 2021/47 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.03.2024 tarihinde karar verildi.