T.C. Yargıtay
17. Ceza Dairesi
17. Ceza Dairesi
Esas No: 2015/10442
Karar No: 2016/4666
Karar Tarihi: 05.04.2016
17. Ceza Dairesi 2015/10442 E. , 2016/4666 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Müştekinin ikametinden hırsızlık yapan sanıklar hakkında birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK'nın 116/1, 119/1-c maddeleri uyarınca dava zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.
Sanık ...'nun TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2002/30 Esas ve 2004/534 Karar sayılı ilamına konu suçun ceza süresinin 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası olmasına rağmen karar yerinde 2 yıl 9 ay 2 gün hapis cezası şeklinde belirtilmiş olması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası kabul edilmiş, adı geçen ilamda, 765 sayılı TCK'nın 81/2. maddesinin uygulandığının ve 5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanmayacağının anlaşılması karşısında; ikinci kez mükerir olan sanık ... hakkında hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından; sanık ... 'ın, TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/209 Esas ve 2008/336 Karar sayılı ilamının birden fazla cezaya ilişkin olup, bu halde en ağır cezayı içeren ve hırsızlık suçu nedeniyle hükmolunan 2 yıl hapis cezasına ilişkin ilam bakımından tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği ise infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kasten işlemiş oldukları suçlar nedeniyle hapis cezalarıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı
tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması ile ayrıca T.C. ... Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. ... Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" her iki suç bakımından kurulan hüküm fıkralarından çıkartılması ile yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin ... Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.