T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/395
Karar No: 2024/5228
Karar Tarihi: 10.07.2024
1. Ceza Dairesi 2024/395 E. , 2024/5228 K.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/240 E., 2023/471 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/1051 Esas, 2016/276 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 17.01.2022 tarihli ve 2020/25364 Esas, 2022/2772 Karar sayılı kararı ile özetle "sanık lehine basit yargılama usulünün değerlendirilmesi gerektiği" belirtilerek bozulmasına,
2. Yargıtay bozma kararı üzerine Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2022/240 Esas, 2023/471 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 62/1, 53/1, 58/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi; mahkumiyet kararının hatalı olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın arkadaşı ile alkol alıp evin önünde araç içinde sızdığı, kayınpederi olan katılan ...'in bu duruma tepki gösterdiği, bu nedenle başlayan tartışmada sanığın kayınpederi olan katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde darp ettiği, atılı kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
2. 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanık hakkında tekerrüre esas alınan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan hükümde uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak sonucuna göre hüküm tesisinde zorunluluk bulunması bozma nedeni yapılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numarada açıklanan "sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda uzlaştırma yapılıp yapılmadığının araştırılması" nedeniyle Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2022/240 Esas, 2023/471 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.07.2024 tarihinde karar verildi.