T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/9630
Karar No: 2025/3081
Karar Tarihi: 21.04.2025
1. Ceza Dairesi 2023/9630 E. , 2025/3081 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1212 E., 2023/1642 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2023 tarihli ve 2022/181 Esas, 2023/114 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.09.2023 tarihli ve 2023/1212 Esas, 2023/1642 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, somut olayda meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Maktulden suça sürüklenen çocuğa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ile davranışların yoğunluğu ve devamlılığı, bu davranışların ve son zamanlarda dedikodu haline gelmesinin suça sürüklenen çocuğun yaşadığı bölge itibariyle üzerinde doğurduğu olumsuz etkisi, 3 yıl süreyle maktul tarafından kaçırılma korkusuyla yaşaması, suça sürüklenen çocuğun yaşı ve eylem öncesi maktul tarafından sarf edilen sözler birlikte değerlendirildiğinde; haksız tahrik teşkil eden söz ile davranışların ulaştığı boyut gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması sırasında azami düzeyde indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden, makul düzeyde indirim yapılması suretiyle fazla cezaya hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebebi yerinde görüldüğünden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.09.2023 tarihli ve 2023/1212 Esas, 2023/1642 Karar sayılı kararının "haksız tahrikin derecesi" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.04.2025 tarihinde karar verildi.