T.C. Yargıtay
8. Ceza Dairesi
8. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/20478
Karar No: 2025/2420
Karar Tarihi: 25.03.2025
8. Ceza Dairesi 2024/20478 E. , 2025/2420 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/353 E., 2024/760 K.
SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık
HÜKÜM : Memnu hakların iadesi talebinin reddine ilişkin ek karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2004 tarihli 2001/700 Esas, 2004/1441 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan ve korku ve panik yaratacak şekilde ateş etme suçundan mahkûmiyet hükmü verilmiş, hüküm 28.03.2005 tarihinde kesinleşmiştir.
2. Hükümlü müdafiinin memnu hakların iadesi talebine ilişkin olarak Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.01.2024 tarihli ek kararı ile hükümlü müdafiinin memnu hakların iadesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.
3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 08.03.2024 tarihli ve 2024/353 Esas, 2024/760 Karar sayılı kararı ile Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.01.2024 tarihli, 2001/700 Esas, 2004/1441 Karar sayılı yasaklanmış hakların iadesi talebinin reddine ilişkin ek karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri; verilen kararın kanuna aykırı olduğuna, yasaklanmış hakların geri verilmesi şartlarının oluştuğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1. 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesi;
"5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla
a. Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması,
b. Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir."
2. Belirtilen yasal düzenleme dikkate alındığında, memnu hakların iadesi kararı verilebilmesi için infazın tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık sürenin geçmiş olması gerektiği; dava konusu olayda erteli hapis cezasının infaz edilmiş sayılacağı tarihin 28.11.2006 olduğu ancak adli sicil kaydına göre hükümlünün bu süre zarfında 17.04.2008 tarihinde işlediği uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşıldığından, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamış ve hükümlü müdafinin temyiz isteği bu nedenle yerinde görülmemiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 08.03.2024 tarihli ve 2024/353 Esas, 2024/760 Karar sayılı kararında hükümlü müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 3. Asliye Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2025 tarihinde karar verildi.