T.C. Yargıtay
5. Ceza Dairesi
5. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/6743
Karar No: 2024/11576
Karar Tarihi: 02.12.2024
5. Ceza Dairesi 2023/6743 E. , 2024/11576 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/857 Esas, 2022/2248 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2022 tarihli ve 2021/419 Esas, 2022/108 sayılı Kararı ile; sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257/2, 62, 50/1-a ve 52/3. maddeleri uyarınca 150 tam gün karşılığı 4.500 TL adli para cezasına hükmolunmuştur.
2. İlk derece mahkemesince verilen kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/857 Esas, 2022/2248 sayılı Kararı ile; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe istinaf bulunmadığından eleştiri konusu yapılarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; katılanın iddia ettiğinin aksine iki ayrı dava açılması hususunda sanığa yazılı herhangi bir talimat verilmediği gibi dilekçenin reddi kararından sonra ayrı ayrı iki dava açılmaması yönünde sözlü olarak talimatta bulunulduğuna, taraflarınca bildirilen tanık dinlenmeden eksik araştırma ile mahkumiyet kararı verildiğine, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, sanığın eylemi nedeniyle katılanın somut herhangi bir zararının bulunmadığına, atılı suç için objektif cezalandırma şartlarının oluşmadığına, sanık hakkında kurulan isabetsiz mahkumiyet kararının kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesi veyahut en lehe olacak şekilde değerlendirme yapılmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Dosya kapsamına nazaran 03.02.2020 olan suç tarihinin İlk Derece Mahkemesine ait gerekçeli karar başlığında doğru olarak gösterilmesine karşın Bölge Adliye Mahkemesine ait gerekçeli karar başlığında hatalı olarak 16.10.2020 olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilmesi mümkün bulunmuş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,
Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/857 Esas, 2022/2248 sayılı Kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesine ait hüküm fıkrasının dört numaralı bendinin ikinci paragrafında yer alan "ve hapis cezasına çevrilebileceğinin" şeklindeki ibarenin hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.12.2024 tarihinde karar verildi.