6. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/13382
Karar No: 2024/12740
Karar Tarihi: 02.12.2024
6. Ceza Dairesi 2022/13382 E. , 2024/12740 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
EK KARAR SAYISI : 2021/1351 E., 2022/1809 K.
SUÇLAR : Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, suç işlemek amacıyla kurulan
örgüte üye olmak, dolandırıcılık
KARAR : Temyiz talebinin reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 12.09.2022 tarihli ve 2021/1351 Esas, 2022/1809 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve dolandırıcılık suçlarından sanık ..., suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak ve dolandırıcılık suçlarından sanık ... hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2020 tarihli ve 2013/89 Esas, 2020/307 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri kurulduğu, kararın istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 29.06.2022 tarihli ve 2021/1351 Esas ve 2022/1809 Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçlarından istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine, sanıklar ... ve ... hakkındaki dolandırıcılık suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, anılan karara karşı sanıklar müdafiince temyiz talebinde bulunulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 12.09.2022 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
II. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2021/1351 Esas, 2022/1809 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ..., ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
02.12.2024 tarihinde karar verildi.