T.C. Yargıtay
10. Ceza Dairesi
10. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/11042
Karar No: 2025/1504
Karar Tarihi: 17.02.2025
10. Ceza Dairesi 2023/11042 E. , 2025/1504 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/179 E., 2023/373 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması
Sanık ...'ın, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olması nedeniyle Dairemizin 22.08.2023 tarihli, 2023/11042 Esas, 2023/120 Değişik İş Karar Nolu ara kararı ile temyiz isteminden vazgeçme nedeni ile dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verildiği anlaşıldığından temyiz incelemesi sanık ...'ın temyiz talebine hasren yapılmıştır.
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,
3. Sanık hakkında gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
4. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına,
5. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
6. Sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe ilişkin hükümlerin uygulanmaması gerektiğine,
7. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,
8. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararlarının başlık kısmında, suç tarihinin "06.09.2020" yerine, "07.09.2021" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.
Sanığın tekerrüre esas alınan ilamı içerisinde birinci kez mükerrirliğe esas alınan hükmün infazının uyarlama yapılması amacıyla durdurulmasına karar verildiği anlaşılmış olup, uyarlama yargılamasının sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe ilişkin hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe ilişkin hükümlerin uygulanmasına, sanık hakkında suça teşebbüs ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanığın ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.02.2025 tarihinde karar verildi.