T.C. Yargıtay
22. Hukuk Dairesi
22. Hukuk Dairesi
Esas No: 2019/2944
Karar No: 2019/9839
Karar Tarihi: 06.05.2019
22. Hukuk Dairesi 2019/2944 E. , 2019/9839 K.
MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı Belediyede temizlik işçisi olarak çalıştığını, ücretlerinin düzenli ödenmediğini, fazla çalışma yapmasına, hafta tatili ve ulusal genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen toplu iş sözleşmesinin ilgili maddelerinde belirtildiği şekilde hesaplama yapılarak ödenmediğini belirterek fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin, ücret, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan yakacak yardımı, giyim yardımı, izin harçlığı yardımı, direksiyon primi, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 2016/22613 esas 2017/2427 karar sayılı ilamı ile davalı temyizi üzerine bozulmuştur.
Mahkemece bozmaya uyularak devam edilen yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
GEREKÇE:
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Bir mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).
a)Dairemizin yukarıda anılı bozma ilamında bozma öncesi Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaya esas 17.05.2008 – 01.01.2013 arası dönem esas alınmış olup Dairemizce bu konuda bozma yapılmamıştır. Buna karşın Mahkemece bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda bu konuda herhangi bir bozma bulunmamasına rağmen hesaplamaya esas alınan dönem yönünden usuli kazanılmış hakka dikkat edilmeyerek 15.09.1993 – 22.07.2013 arası dönem için hesaplama yapılmıştır.
Mahkemece yapılacak iş, usuli kazanılmış hakka riayet edilerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.
b)Yine, Dairemizin yukarıda anılı bozma ilamında bozma öncesi Mahkemece davacının yıllık izin ücreti talebi reddedilmiş olup Dairemizce bu konuda bozma yapılmamıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.02.2012 tarih, 2012/13-747 esas, 2012/84 karar sayılı ilamında ve Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği gibi, Yargıtayca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozma ile birlikte önceki hüküm ortadan kalkarak hukukî geçerliliğini yitirir. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesine uygun olmalıdır.
Mahkemece, yukarıdaki kanuni düzenlemeler ve ilkeler dikkate alınmaksızın, bozma sebebi yapılmayan yıllık izin ücreti alacağı bakımından, bozma ilamına uyulmasından sonra oluşan usuli kazanılmış haklar gözetilerek anılan talebin reddine dair hüküm kurulması gerekirken bu alacak kalemi yönünden karar evrilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.