T.C. Yargıtay
5. Ceza Dairesi
5. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/12968
Karar No: 2023/11253
Karar Tarihi: 20.11.2023
5. Ceza Dairesi 2021/12968 E. , 2023/11253 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1890 Esas, 2021/362 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜMLER : 1) Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2020 tarihli ve 2020/235 Esas, 2020/415 sayılı Kararı ile; atılı suçtan beraat,
2) Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 18.02.2021 tarihli ve 2020/1890 Esas, 2021/362 sayılı Kararı ile; düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi.
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Boğazlıyan Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.01.2020 tarihli ve 2020/122 Soruşturma, 2020/43 Esas, 2020/11 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılanması için son soruşturmanın açılıp açılmayacağı hakkında karar verilmesi talebi üzerine Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2020/17 Esas, 2020/30 sayılı Kararı ile son soruşturmanın Kayseri Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.
2. Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2020 tarihli ve 2020/235 Esas, 2020/415 sayılı Kararı ile ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçu açısından sanığın kast veya taksirinin bulunmaması gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereği beraatine hükmedilmiştir.
3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2020/1890 Esas, 2021/362 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine, sanık ... müdafiinin dosyada vekaletnamesi bulunmasına rağmen 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına göre beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi Yasa'ya aykırı bulunmakla birlikte bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin son cümlesi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün olduğundan hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın özen yükümlülüğünü yerine getirmeyerek katılanın zarara uğramasına sebebiyet verdiğinden bahisle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın bozulması lüzumuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde davacı katılan vekili sıfatıyla Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/366 Esasına kayden görülen tazminat davasında katılanı temsil eden sanığın; katılanın bilgisi ve yazılı rızası olmadan açılan davayı takip etmediklerini beyan ederek davanın açılmamış sayılmasına dair 28.12.2011 tarihli kararın verilmesi suretiyle katılan aleyhine vekalet ücreti takdir edilmesine yol açtığı, ayrıca zamanaşımına uğramış alacağa dair davayı ıslah ederek ıslah edilen kısmın reddedilmesi neticesinde kısmen aleyhe karar verilmesine neden olduğu iddialarıyla ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, İlk Derece Mahkemesince; beraatine hükmedilmiş, katılan vekili ile sanık müdafii tarafından yapılan istinaf başvurusu ise Bölge Adliye Mahkemesince vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddedilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alının sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2020/1890 Esas, 2021/362 sayılı Kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.11.2023 tarihinde karar verildi.