T.C. Yargıtay
8. Ceza Dairesi
8. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/26199
Karar No: 2025/2591
Karar Tarihi: 07.04.2025
8. Ceza Dairesi 2024/26199 E. , 2025/2591 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/244 Esas, 2024/1353 Karar
SUÇ : Suçu ve suçluyu övme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
1.İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2021/167 Esas, 2022/220 Karar sayılı kararıyla; sanığın suçu ve suçluyu övme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 215/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş; karar sanık müdafii tarafından istinaf edilmiştir.
2. Akabinde; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2022/964 Esas, 2023/815 Karar sayılı ilamıyla özetle; sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2023 tarihli ve 2023/274 Esas, 2023/264 Karar sayılı kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 215/1, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3 ve 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi gereğince 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş; karara sanık müdafii tarafından itiraz edilmiştir.
4. Akabinde; İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2024 tarihli ve 2023/295 Esas, 2024/21 Karar sayılı kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 215/1 ve 53. maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş; karar sanık müdafii tarafından istinaf edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.10.2024 tarihli ve 2024/244 Esas, 2024/1353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın, savunma hakkının kısıtlandığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, yargılamaya konu edilen ifadelerin Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları doğrultusunda "ifade özgürlüğü" kapsamında sayıldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık lehine hükümlerin hukuka aykırı şekilde uygulanmadığına, davanın zamanaşımına uğradığına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde terörist başının serbest bırakılması için toplanan 300-350 kişilik grubun içerisinde bulunan sanığın "Biji Serok apo (Yaşasın Başkan apo)" şeklinde slogan attığı ve terörist başının fotoğrafını taşıdığı iddiasına ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın ikrarına, 05.06.2014 tarihli görüntü tespit tutanağına ve tanıklar S.T ile Ş.Ç'nin beyanlarına göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, olaylar sırasında itfaiye aracının zarar gördüğü dikkate alındığında kamu düzeni açısından açık ve yakın tehlikenin de meydana geldiği, sanığın terörist başı lehine slogan atma ve fotoğrafını taşıma şeklindeki eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un "cezanın belirlenmesi" başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada "orantılılık ilkesi" nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşılmıştır.
Ayrıca; sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü ve bu sürelerin dolmadığı belirlenmiştir. Mahkemesince kişilik özellikleri tartışılarak ve sanığın bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmaması dikkate alınarak sanık hakkında diğer lehe hükümlerin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Açıklanan nedenlerle; sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.10.2024 tarihli ve 2024/244 Esas, 2024/1353 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.