T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/2354
Karar No: 2024/5530
Karar Tarihi: 24.04.2024
3. Ceza Dairesi 2024/2354 E. , 2024/5530 K.
¸
T. C.
Y A R G I T A Y
3. C E Z A D A İ R E S İ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
Y A R G I T A Y İ L Â M I
İTİRAZ
HÜKÜMLÜ
İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2420 E., 2019/972 K.
SUÇ : Terör örgütü propagandası yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Ret kararının kaldırılması ile hükmün onanması
İTİRAZA KONU KARAR : Ret
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 28.11.2023 tarihli ve 2021/17799 Esas, 2023/9563 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.01.2024 tarihli ve 16 - 2019/117495 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanığın terör örgütü propagandası yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verildiği, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkra ile temyiz edilebilir hale gelen hükme karşı, sanık müdafi tarafından 30/10/2019 havale tarihli "tahliyeye ilişkin layihamızdır" konulu ilk derece mahkemesine hitaben yazılmış dilekçenin verildiği tespit edilmiştir.
Yargıtay ilâm içeriğinden ise, sanık müdafiinin dilekçesinin temyiz gerekçesi içermediğinden bahisle, temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince reddedildiği görülmüştür.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itiraznamesi, "sanık müdafiinin Hakkari 3. Ağır Ceza Mahkemesine hitaben yazdığı 30.10.2019 tarihli dilekçesindeki ifadeleri ile atılı suç yönünden temyiz yolunun açıldığından bahisle bu başvuruyu yaptıklarının beyan etmiş, dilekçenin devamında ise eylemin niçin suç oluşturmadığına dair yasaya ve içtihatlara dayanarak açıklama yapmıştır. Nihayetinde ise tekrar sanığın tahliyesini talep etmiştir. Nitekim 7188 sayılı yasanın 31 inci maddesi ile 5271 sayılı CMK'na eklenen Geçici 571-f maddesi infazı devam edenler yönünden infazı devam eden hükümlüler hakkında ilk derece mahkemesi tarafından tutukluk hakkında bir karar verilebileceğinin de hüküm altına alınmış olması nedeniyle dilekçede tahliyeye ilişkin talebin de yer almasının normal kabul edilmesi gerektiği, ileri sürülen sebeplerin tahliyeden çok temyiz sebepleri niteliğinde olduğu, bu nedenle dilekçenin temyiz dilekçesi olarak kabul edilmesi gerektiği ve temyiz davasının istek şartının da gerçekleştiği kanaatine varılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesinin kararında ve sanık müdafiine gönderilen tebligatta 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinde düzenlenen ihtarın yer almadığı, bu nedenle sanık müdafii tarafından verilen 01.04.2019 tarihli temyiz dilekçesinin yasal süresinde sayılması gerektiği ve temyiz talebinin esastan incelenmesi gerektiğinden" bahisle ret ilamının kaldırılmasına ve sanık müdafiinin talebinin kabulü ile temyiz talebinin esastan incelenmesi ve hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
1- 30.10.2019 tarihinde sanık müdafii tarafından verilen dilekçenin temyiz gerekçelerini içerdiği, bu nedenle sanık yönünden yapılan temyiz başvurusunun esastan incelenmesi gerektiği, aksi durumun mahkemeye erişim hakkının ve adil yargılanma hakkının ihlaline sebebiyet vereceği, bu nedenle sanık hakkında yapılan temyiz başvurusunun kabulü ile sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün bozulmasını istediği görüldüğünden temyizin süresinde ve gerekçeli olduğu kabul edilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
2-Tüm dosya kapsamı, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapılması, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlenmesi, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilenmesi, özleri değiştirilmeksizin tartışılması, sanığın propaganda yapma suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 28.11.2023 tarihli ve 2021/17799 Esas, 2023/9563 Karar sayılı ret ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.04.2019 tarihli ve 2018/2420 Esas, 2019/972 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hakkari 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2024 tarihinde karar verildi.