T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/202
Karar No: 2024/7261
Karar Tarihi: 04.11.2024
1. Ceza Dairesi 2023/202 E. , 2024/7261 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2750 E., 2021/635 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı, mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması, bozma
Sanıklar ... ve ...'a isnat edilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35 maddelerinde düzenlenen kasten öldürmeye teşebbüs suçu için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen "beraat" hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi gereğince temyizi kabil olduğu belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.08.2019 tarihli ve 2018/216 Esas, 2019/348 Karar sayılı kararı ile,
1.Sanıklar ... ve ... haklarında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,
2.Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2019/2750 Esas, 2021/635 Karar sayılı kararı ile,
1.Sanıklar ... ve ... haklarında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,
2.Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık ... müdafiinin istinaf başvuruları üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi yerine teşdiden cezalandırılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın teşdiden cezalandırılması ile haklarında beraat kararları verilen sanıklar ... ve ... haklarında da mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
3.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına ve haksız tahrik indiriminin derecesine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanık ...'ın, katılanı dört ayrı bölgesinden yaraladığı, göğüs ve batın bölgesinde meydana gelen yaraların her birisinin ayrı ayrı ve birlikte katılanın yaşamını tehlikeye soktuğu anlaşılan olayda; atılı suçu işleyen sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makulün üzerinde ceza belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tanık beyanları ile katılan ve eşinin aşamalardaki çelişkili beyanları nazara alındığında sanıklar ... ve ...'in savunmalarının aksini kanıtlar mahiyette mahkûmiyetlerine yeter her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği ile eylemin tanıkların müdahalesi sonucu tamamlanamadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, katılandan sanık ve ailesine yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında uygulanan haksız tahrik indiriminin derecesinde isabetsizlik bulunmadığı, katılandaki yaraların niteliği ve meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında teşebbüs nedeniyle cezanın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2019/2750 Esas, 2021/635 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE
04.11.2024 tarihinde karar verildi.