T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/6559
Karar No: 2025/382
Karar Tarihi: 15.01.2025
1. Ceza Dairesi 2023/6559 E. , 2025/382 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/63 E., 2023/379 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 05.06.2023 tarihinde temyiz isteminde ve eski hale getirme talebinde bulunulduğu, sanık müdafiinin 01.05.2023 ile 31.05.2023 tarihlerinde raporlu olduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 41. maddesine göre engelin ortadan kalkmasından sonra süre içerisinde temyiz isteminde ve eski hale getirme talebinde bulunulduğu anlaşılmakla eski hale getirme talebinin yerinde olduğunun değerlendirildiği, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2021/178 Esas, 2022/704 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 16.03.2023 tarihli ve 2023/63 Esas, 2023/379 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan yasa değişikliğinin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğü belirtilerek
sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ve haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık lehine haksız tahrik indiriminin uygulanma koşullarının oluşmadığı, sanığın öldürmeye elverişli bıçakla katılanın hayati bölgesi olan kalbine darbe vurduğu ve kaçtığı, katılanın yaralanması sebebiyle hayati tehlike geçirdiği, saptanan sternotomiye bağlı oluşan kırığın hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, kalpte laserasyona bağlı anatomik noksanlığın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun bildirildiği, olayda kullanılan aletin özellikleri, katılanın hayati bölgesi olan göğüs bölgesine isabet ettiği de dikkate alındığında ortaya çıkan kastın öldürmeye yönelik olup suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 16.03.2023 tarihli ve 2023/63 Esas, 2023/379 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde karar verildi.