T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/6339
Karar No: 2024/7284
Karar Tarihi: 04.11.2024
1. Ceza Dairesi 2023/6339 E. , 2024/7284 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2145 E., 2023/9 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstinaf bozması üzerine verilen Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/105 Esas, 2022/741 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-a-e,
87/2-b, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 12 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2022/2145 Esas, 2023/9 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kanun maddelerinin uygulanması sırasında maddi hesap hatası yapıldığı ancak sonuç cezayı etkilemediği yönünden eleştirilmesi suretiyle ve İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm fıkrasına; 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesinden önce gelmek üzere "TCK'nın 36. maddesi delaletiyle" ve sonuç cezanın belirlenmesine ilişkin paragraftan "aleyhe bozma yasağı" ibaresi çıkarılarak yerine "CMK'nın 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak ilkesi gözetilerek" ibarelerinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-f. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya açık aykırılık taşıdığına, meşru savunmaya, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 22. maddesinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından doğrudan kastla gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma hükümlerinin kanuni şartlarının bulunmadığı, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının isabetli olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince isabetli olarak yapılan eleştiri ve düzeltmeler dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2022/2145 Esas, 2023/9 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.11.2024 tarihinde karar verildi.