1. Ceza Dairesi E. 2022/8921 K. 2024/1637

1. Ceza Dairesi Esas No: 2022/8921 Karar No: 2024/1637 Karar Tarihi: 12.03.2024 1. Ceza Dairesi         2022/8921 E.  ,  2024/1637 K. MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu ve re'sen de temyize tabi olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.1980 tarihli ve 1979/16 Esas, 1980/334 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 449 uncu maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 450 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ... ve 33 üncü maddeleri uyarınca müebbet ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu hizmetinden yasaklanmasına ve kısıtlanmasına karar verilmiştir. 2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.1980 tarihli ve 1979/16 Esas, 1980/334 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.04.1981 tarihli ve 1981/802 Esas, 1981/1534 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir. 3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2019 tarihli ve 2019/96 Esas, 2019/285 Karar sayılı kararı ile, Hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılaması sonucunda uyarlama yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir. 4. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2019 tarihli ve 2019/96 Esas, 2019/285 Karar sayılı kararının hükümlü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.02.2021 tarihli ve 2020/4034 Esas, 2021/1518 Karar sayılı kararı ile, eski ve yeni kanun karşılaştırması bakımından ceza miktarı itibariyle farklılık olmasa dahi mahkumiyetin doğal sonucu olan belli haklardan yoksun bırakılmaya ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin sanığın lehine olduğu anlaşıldığından uyarlama talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2021/104 Esas, 2021/176 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Hükümlü vekilinin temyiz istemi, temyiz iradesini bildirmekten ibarettir. III. GEREKÇE Hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 449 uncu maddesinin birinci fıkrası, 450 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ve 33 üncü maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2021/104 Esas, 2021/176 Karar sayılı kararında re'sen incelenen ve hükümlü vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2024 tarihinde karar verildi.