T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/28769
Karar No: 2022/9704
Karar Tarihi: 18.05.2022
2. Ceza Dairesi 2020/28769 E. , 2022/9704 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Sanık hakkında mala zarar veme suçundan kurulan hükmün temyizinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydına konu olan ve tekerrüre esas alınan Sakarya 3 Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/498 Esas - 2011/1146 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında TCK'nın 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçundan doğrudan verilen 3000 TL adli para cezasının hüküm tarihinde miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'un 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanun'un 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı ve yine adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas nitelikte sabıkasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında kurulan hükümden TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyizinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- 6545 sayılı Yasa'nın 104. maddesi uyarınca Kanun'un yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin belirtildiği, 6545 sayılı Yasa'nın 62. maddesi ile değişik TCK'nın 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 04.04.2014 olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç tarihinde yürürlükte olmayan TCK'nın 142/2-h maddesi ile hüküm kurulması,
2- Mağdurun 18/03/2015 tarihli duruşmadaki beyanında, zarar miktarı olarak sanık ile 3000 TL ödenmesi hususunda anlaştıklarını, sanığın annesinin dava açıldıktan sonra zararının 700 TL’sini ödediğini, kalanını ödemediklerini beyan ettiği, sanığın ise verilen süreye rağmen kalan zararı ödemediğinin anlaşılması karşısında, kovuşturma aşamasında hırsızlık suçundan oluşan zararın kısmen tazmin edildiği gözetilerek kısmi iadeye rıza gösterip göstermediğinin mağdurdan açıkça sorularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
3- Sanığın adli sicil kaydına konu olan ve tekerrüre esas alınan Sakarya 3 Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/498 Esas - 2011/1146 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında TCK'nın 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçundan doğrudan verilen 3000 TL adli para cezasının hüküm tarihinde miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'un 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanun'un 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı ve yine adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas nitelikte sabıkasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.