T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/37167
Karar No: 2024/11469
Karar Tarihi: 10.10.2024
11. Ceza Dairesi 2021/37167 E. , 2024/11469 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Bozma sonrası, sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
a) Mahkemece tekerrüre esas alınan İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/369 Esas, 2011/397 Karar sayılı ilamının, Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 30.10.2019 tarihli ve 2019/10155 Esas, 2019/13320 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, bu hali ile tekerrüre esas alınamayacağı, adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınabilecek kaydın da bulunmadığının anlaşılması karşısında, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,
b) 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrası ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38 inci maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır. Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü uyarınca, lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki diğer yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunduğundan sanık ve müdafiinin temyiz isteklerinin kabulü ile hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasındaki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması ve yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Bozma öncesi yapılan 50,45 TL yargılama gideri ile bozma kararı sonrası yapılan 195,00 TL uzlaştırma giderinin sanıktan tahsiline," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2024 tarihinde karar verildi.