T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/5688
Karar No: 2022/5269
Karar Tarihi: 20.06.2022
1. Ceza Dairesi 2022/5688 E. , 2022/5269 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER :1)... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/10/2014 tarih ve 2014/146 Esas, 2014/575 Karar sayılı kararı ile; sanıkların kasten yaralama suçundan beraatlerine dair kararı,
2)Bu kararın katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 11/09/2017 tarih ve 2016/18170 Esas, 2017/10378 Karar sayılı ilamı ile; Hükümlerin Bozulmasına dair ilamı,
3)Bozma ilamına uyan ... 4. Asliye Mahkemesinin 30/01/2019 tarih ve 2017/1886 Esas, 2019/133 Karar sayılı kararları ile;
a)Sanık ...’in kasten yaralama suçundan beraatine,
b)Sanık ...’ın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 29, 62, 51. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine dair kararı,
4)Bu kararın sanık ..., katılan vekili, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 16/09/2019 tarih ve 2019/11642 Esas, 2019/16002 Karar sayılı ilamı ile; Hükümlerin Bozulmasına dair ilamı,
5)Bozma ilamına uyan ... 4. Asliye Mahkemesinin 27/01/2021 tarih ve 2019/1479 Esas, 2021/216 Karar sayılı kararları ile; sanıkların kasten yaralama suçundan 5237 TCK'nin 86/1, 62, 51, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine, hak yoksunluğuna dair kararları.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53/4. maddesi gereğince, TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunlukların hükmolunamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.