T.C. Yargıtay
7. Ceza Dairesi
7. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/6465
Karar No: 2023/8696
Karar Tarihi: 11.10.2023
7. Ceza Dairesi 2022/6465 E. , 2023/8696 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/331 E., 2021/3 K.
Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2021 tarihli ve 2020/331 Esas, 2021/3 Karar sayılı kararının, şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de ... olduğu gözetilerek yapılan incelemede,
Sanık hakkında Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2019 tarihli 2013/319 Esas, 2019/174 Karar sayılı ilamı ile mahkûmiyet kararı verildiği, her ne kadar anılan kararın suç tarihi ve ele geçen eşya itibarıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen ve hükmü temyize hakkı bulunmayan şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tebdirlerinin İnfazı
Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda sanık lehine getirilen düzenlemelerin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle mahkemesine iade edilmiş ise de, Mahkemenin 26.09.2019 tarihli hükmüne yönelik şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyizi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tebliğname düzenlenerek karar verilmek üzere Dairemize gönderilmesi gerektiğinin gözetilmediği ve Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2021 tarihli 2020/331 Esas, 2021/3 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun yok hükmünde olduğu cihetle,
Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2019 tarihli ve 2013/319 Esas, 2019/174 Karar sayılı kararına yönelik suç tarihi itibarıyla doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin 26.09.2019 tarihli mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.10.2023 tarihinde karar verildi.