T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/4475
Karar No: 2020/6900
Karar Tarihi: 16.06.2020
3. Ceza Dairesi 2020/4475 E. , 2020/6900 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında çıkarılan yakalama emri üzerine İstanbul Anadolu 34. Asliye Ceza Mahkemesinde, 26.04.2015 tarihli oturumda alınan savunmasında, sanığa iddianame ve ekleri okunmadan, okunmuşsa bu husus tutanağa geçirilmeden savunması alınmak suretiyle CMK’nin 191/3-b maddesine aykırı davranılması,
2) Sanık hakkında çıkarılan yakalama kararı uyarınca yapılan 26.04.2015 tarihli sorgusundan önce ifadesini yargılamanın yapıldığı esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmayıp, 5271 sayılı CMK’nin 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusu yapılmak suretiyle mahkumiyet kararı verilerek savunma hakkının kısıtlanması,
3) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi olması karşısında, soruşturma ve kovuşturma aşamasında sanığa uzlaşmayı kabul edip etmediğinin sorulmadığı anlaşılmakla, taraflar arasında öncelikle 5271 sayılı CMK'nin 6763 sayılı Kanun ile değişik 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma girişiminde bulunulması, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması üzerine yargılamaya devam olunarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
4) Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka sabıkasının bulunmadığı da gözetildiğinde, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2009 tarihli 2009/479 Esas, 2009/1176 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 151. maddesindeki mala zarar verme suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.