T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/5822
Karar No: 2016/20157
Karar Tarihi: 07.12.2016
3. Ceza Dairesi 2016/5822 E. , 2016/20157 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM :Mahkumiyetlere dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık hakkında mağdur ...'ı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde;
Aynı gün olay öncesinde, mağdur ... ile sanık ... arasında tartışma çıktığının ve tartışma sırasında ...'ın...'i basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde kasten yaraladığının kabul edilmesi karşısında bu hususun sanık bakımından TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik olarak kabul edilip edilmeyeceğinin kararda tartışılmaması,
2) Sanık hakkında mağdur ...'ı kasten yaralamaya teşebbüs ve ...'ü olası kastla kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde;
a) 5237 sayılı TCK'nin 58/2,a-b maddelerine göre sadece hapis veya adli para cezalarının tekerrüre esas alınabileceği ve TCK'nin 50/5. maddesi uyarınca da "uygulamada asıl mahkumiyetin bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbir" olduğunun belirtildiği, sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10/12/2013 tarih ve 2013/317 esas - 2013/390 karar sayılı "6 ay süreyle kamuya yararlı işte çalışma" seçenek tedbirinden ibaret olduğu, sanığın adli sicil kaydına göre bu mahkumiyetin 22/09/2014 tarihinde aynen infazına ilişkin ek karar verildiği ancak, Uyap üzerinde yapılan incelemede, anılan hükmün 03/12/2014 tarihinde 10 ay hapis cezası olarak kesinleştirildiği görüldüğünden, infaz ve kesinleşme tarihini gösterir bu ilamın ve ek kararın Yargıtay denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine getirtilerek tekerrüre esas olup olmadığı değerlendirilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi,
b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
.