T.C. Yargıtay
18. Hukuk Dairesi
18. Hukuk Dairesi
Esas No: 2013/17085
Karar No: 2013/17616
Karar Tarihi: 10.12.2013
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2013/17085 E. , 2013/17616 K.
MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 2172 ada 8 parsel sayılı taşınmazın dosya içerisinde yer alan 19.10.2010 resmi satış akit tablosuna göre 548,40m² yüzölçümlü taşınmazın toplam 27/688 hissesinin 18.000 TL bedel ile satıldığı, buna göre satış tarihi itibariyle emsal taşınmazın m² değeri 836,82 TL, dava tarihindeki m² değeri ise 962,00 TL olmasına rağmen, hükme esas bilirkişi kurulu raporunda somut emsal taşınmazın 9/172 hissesinin (28,69m²) 18.000 TL bedel ile satıldığı şeklindeki hatalı değerlendirime sonucu emsal taşınmazın satış tarihi itibariyle m² değerini 627,40 TL, dava tarihindeki m² değerini 722 TL olarak belirlenmiş olması ve taşınmazın değerini düşük belirleyen bu rapora göre hüküm kurulmuş olması,
2-2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırmasında gözönünde tutulması gerekir. Dava konusu 2155 ada 46 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsalin bağlı bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce (2008 yılı itibarıyla) emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ilgili belediye başkanlıklarından getirtilerek emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oranın uygun olup olmadığının denetlenmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.