T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2018/6256
Karar No: 2020/3350
Karar Tarihi: 22.06.2020
11. Ceza Dairesi 2018/6256 E. , 2020/3350 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/06/2013 tarih ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde, bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği cihetle; adli sicil kaydına göre Tuzla 1. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 2003/326 Esas ve 2010/531 Karar sayılı ilamının, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Üsküdar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/356 Esas ve 2006/343 Karar sayılı ilamından daha ağır hükümlülük içerdiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması ile Adli Emanetin 2012/5501 sırasında kayıtlı suça konu sürücü belgesinin, dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nin 58. maddesinin uygulanması ve “Emanetin 2012/5501 sırasında kayıtlı sürücü belgesinin müsaderesine“ ilişkin bölümler çıkartılarak yerlerine sırasıyla ''Tuzla 1. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 2003/326 Esas ve 2010/531 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK'nin 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ve “Adli Emanetin 2012/5501 sırasında kayıtlı sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına“ ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nin 326/son ve 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddeleri gereğince, koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde tekerrüre esas gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olmayacağına dair kazanılmış hakkının gözetilmesine, 22/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.