T.C. Yargıtay
5. Hukuk Dairesi
5. Hukuk Dairesi
Esas No: 2014/71
Karar No: 2014/11086
Karar Tarihi: 16.04.2014
5. Hukuk Dairesi 2014/71 E. , 2014/11086 K.
MAHKEMESİ: Vezirköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 07/06/2013
NUMARASI : 2012/276-2013/461
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
-K A R A R-
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan Y..D.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.
Çeltik arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak üzerindeki ağaçlara maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;
Dairemizin denetiminden geçen Vezirköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/362 esas-2011/1687 karar sayılı dosyasında 2010 yılı itibariyle yapılan değerlendirmede çeltiğin dekara verimi 900 kg, toptan kg satış fiyatı ise 0,95-TL olarak kabul edildiği gibi 2011 yılı resmi verilerine ilişkin Vezirköprü İlçe Tarım Müdürlüğünün yazısında da dekara verim 950 kg, toptan kg satış fiyatı ise l, l-TL olarak bildirilmiştir.
Tarım arazisi niteliğindeki taşınmazların değeri tespit edilirken bilirkişilerce dekara verimin son yılların ortalamasının ve değerlendirme yılına ilişkin hasat dönemi ortalama kg satış fiyatının esas alınması gerekir.
Bu durumda 2012 yılında Vezirköprü ilçesinde değerlendirmeye esas alınan çeltik ürünü için maliyet hesabı yapılmadığı gözetilerek çeltiğin uzun yıllar ortalama verim miktarının dekar başına 950 kg olduğu anlaşıldığından bu miktar esas alınarak değer tespiti gerekirken verimin daha düşük olduğundan bahisle az bedele hükmedilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gerekince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.