T.C. Yargıtay
15. Ceza Dairesi
15. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/31654
Karar No: 2017/19017
Karar Tarihi: 28.09.2017
15. Ceza Dairesi 2017/31654 E. , 2017/19017 K.
Kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 151/1 ve 29 (iki kez). maddeleri gereğince ayrı ayrı 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2013 tarihli ve 2012/124 esas, 2013/301 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/07/2017 gün ve 94660652-105-33-3814-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/08/2017 gün ve 2017/45358 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya aslının, diğer sanık tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 09/09/2015 tarihli ve 2015/1467 esas, 2015/28396 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmesini müteakip, Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/586 esas numarasına kayden yargılamanın devam ettiği anlaşıldığından, onaylı örneği üzerinden yapılan incelemede:
Tekerrür uygulamasına esas alınan ve adli sicil kayıtlarına "28/04/2011" tarihinde kesinleşmiş şekilde işlenen Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/03/2011 gün, 2009/882 esas, 2011/202 sayılı kararının, sanığa usulüne uygun tebliğ edilmediğinden bahisle yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesini müteakip, anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtaya gönderildiği ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07/05/2015 tarih, 2014/37677 esas ve 2015/16820 sayılı ilamı ile sanık hakkındaki genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün onanmasına, mala zarar verme suçundan kurulan hükmün ise bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihi itibari ile kesinleşmediği, kesinleşmeyen bu ilamın ise tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, tekerrüre esas başkaca bir mahkumiyeti de bulunmayan sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma talebinin mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarına ilişkin olması ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca, 27.01.2017 gün 29961 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Daireleri iş bölümü ortak hükümlerinin 4. maddesi gereğince, kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yargıtay'ın 8. Ceza Dairesi'ne ait olduğu anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye TEVDİİNE, 28.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.