T.C. Yargıtay
12. Ceza Dairesi
12. Ceza Dairesi
Esas No: 2018/2299
Karar No: 2018/6632
Karar Tarihi: 12.06.2018
12. Ceza Dairesi 2018/2299 E. , 2018/6632 K.
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokmak suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/3-2.maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/04/2017 tarihli ve 2017/48 esas, 2017/290 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, sanığın sabıka kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Bismil Asliye Ceza Mahkemesinin 1995/86 esas, 1995/177 sayılı kararına ilişkin suçu işlendiği tarihte 18 yaşından küçük olduğu cihetle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme gereğince, söz konusu ilâmın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 06/02/2018 gün, 94660652-105-21-11258-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2018 gün ve 2018/11389 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriği ve sanığın adli sicili kaydı ve tekerüre esas alınan Bismil Asliye Ceza Mahkemesinin 1995/86 Esas, 1995/177 Karar sayılı ilâmı incelendiğinde; 1971 doğumlu olan sanığın 03.02.1990 tarihinde, çocuk sanık Veysi ile birlikte işlediği hırsızlık suçunda yaşının 18 den büyük olduğu, adli sicil kaydına sehven 765 sayılı TCK’nın 55/3 yazıldığı, sanığa bu suçtan verilen 8 yıl hapis cezasının, 19.05.2008 tarihinde yerine getirildiği, bu suçun infaz tarihinden itibaren 5 yıllık süre geçtikten sonra, 14.11.2016 tarihinde ikinci suçun işlenmesi nedeni ile sözkonusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın suç tarihi itibariyle tekerrüre esas başka sabıkasının da bulunmadığı anlaşılmakla;
Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/04/2017 tarihli ve 2017/48 esas, 2017/290 sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak, hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin 7.bendinin hükümden çıkarılmasına, diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 12.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.