T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/24505
Karar No: 2025/6353
Karar Tarihi: 14.04.2025
2. Ceza Dairesi 2023/24505 E. , 2025/6353 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2022/534 E., 2023/479 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adlî sicil kaydına göre 09.09.2013 kesinleşme tarihli Of Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/178 Esas ve 2013/169 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b , 143 ve 43. maddeleri uyarınca verilmiş 2 yıl 3 ay 33 gün hapis cezasına ilişkin ilâmının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Mahkemece 02.05.2013 kesinleşme tarihli Of Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/92 Esas, 2013/87 Karar sayılı ilâmındaki 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasının, esas ve karar sayısı belirtilmeksizin tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak ''sanık hakkında 09.09.2013 kesinleşme tarihli Of Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/178 Esas ve 2013/169 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143 ve 43. maddeleri uyarınca verilmiş 2 yıl 3 ay 33 gün hapis cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Of Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/92 Esas, 2013/87 Karar sayılı ilâmına konu 02.05.2013 kesinleşme tarihli 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.