T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/9895
Karar No: 2024/20555
Karar Tarihi: 19.12.2024
2. Ceza Dairesi 2023/9895 E. , 2024/20555 K.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/699 E., 2022/939 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Bozmadan önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25.04.2019 tarihli, 2019/721 Esas ve 2019/867 Karar sayılı kararında sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe ilişkin kısmın hükümden çıkarılmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması karşısında; bu hususun 5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi ve sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2014 tarihli, 2014/447 Esas ve 2014/434 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan hüküm fıkrasının çıkartılarak, yerine "sanığın adli sicil kaydına esas alınan Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2014 tarihli, 2014/447 Esas ve 2014/434 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesindeki hırsızlık suçu nedeniyle hükmolunan 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yz. İşlr. Md. Y. KM/d