8. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/25026
Karar No: 2025/1658
Karar Tarihi: 04.03.2025
8. Ceza Dairesi 2024/25026 E. , 2025/1658 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2011/298 E., 2015/29 K.
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM : Mahkumiyet
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama
İTİRAZA KONU KARAR : Onama
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.02.2020 tarihli kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesinde belirtilen kanuni süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanık hakkında kurulan hükümde, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığına ilişkindir. Mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulamasına dayanak oluşturan Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.09.2006 gün ve 2005/1380 Esas, 2006/652 Karar sayılı ilamının kesinleşmediği, bu ilam bakımından tekerrür koşularının oluşmadığı ancak sanığın adli sicil kaydında gözüken İstanbul 1. Devlet Güvenlik Mahkemesi'nin 07.04.1994 gün ve 1992/206 Esas, 1994/56 Karar sayılı, "9 yıl ağır hapis cezası" içeren" ve 24.12.2003 tarihinde yerine getirilmiş olan ilamın tekerrür koşullarına haiz olduğu, tekerrüre esas kabul edilmesi gereken ilamdaki cezanın öncekinden daha ağır olmasından ötürü, sanığın kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle, tekerrür uygulamasına esas olan kabul edilen ilamın İstanbul 1. Devlet Güvenlik Mahkemesi'nin ilamıyla değiştirilmesi gerektiğine ilişkindir.
II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE
UYAP kayıtlarına göre sanığın adli sicil kaydında yer alan Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.09.2006 gün ve 2005/1380 Esas, 2006/652 Karar sayılı ilamının kesinleştiği ancak sanığın adli sicil kaydında gözüken İstanbul 1. Devlet Güvenlik Mahkemesi'nin 07.04.1994 gün ve 1992/206 Esas, 1994/56 Karar sayılı, "9 yıl ağır hapis cezasına" ilişkin ve 24.12.2003 tarihinde yerine getirilmiş olan ilamının daha ağır ceza içermesi nedeniyle, sanığın kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle, tekerrür uygulamasına esas kabul edilen ilamın İstanbul 1. Devlet Güvenlik Mahkemesi'nin ilamıyla değiştirilmesi gerektiği, bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 10.02.2020 tarihli ve 2019/18516 Esas, 2020/9276 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,
3.Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Van 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26.01.2015 tarihli ve 2011/298 Esas, 2015/29 Karar sayılı kararının, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASI, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün tekerrüre esas ilamla ilgili bölümünün çıkartılarak, yerine "Bozmadan önceki hükmü sadece sanığın temyiz ettiği dikkate alınarak, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca, kazanılmış hakkının infaz aşamasında gözetilmesi suretiyle, İstanbul 1. Devlet Güvenlik Mahkemesi'nin 07.04.1994 gün ve 1992/206 Esas, 1994/56 Karar sayılı ilamı" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde karar verildi.