T.C. Yargıtay
8. Ceza Dairesi
8. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/3560
Karar No: 2025/233
Karar Tarihi: 09.01.2025
8. Ceza Dairesi 2024/3560 E. , 2025/233 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,
Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin ,5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
İstanbul Anadolu 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2023 tarihli ve 2023/311 Esas, 2023/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 52/4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. İstinaf
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2023/748 Esas, 2023/997 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafinin Temyiz İstemi
Delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine ve hükme esas alınmayacağına, sanığın kullanıcı olduğuna, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına ilişkindir
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanığın sabıka kaydında yer alan İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen ve 09.07.2018 tarihinde kesinleşen 10 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetin tekerrüre esas olduğunun, tekerrüretesas alınan bu hükümde ise İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/35 Esas, 2012/75 Karar sayılı ilamı ile "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan verilen ve 10.07.2017 tarihinde kesinleşen hapis cezasından çevrili adli para cezasına ilişkin mahkûmiyetin tekerrüre esas alındığının anlaşılması karşısında; ikinci defa tekerrür uygulamasına esas alınan hükümlülüğün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesinde yapılan değişiklikler ile koşulların oluşması durumunda, aynı Kanun'un 191/5. maddesi kapsamında “davanın düşmesi” seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, sonucuna göre ikinci kez tekerrür ihükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, suça konu maddelerin ele geçiriliş şekli ve niteliği gerekçesiyle suçun sübutu, sanığın suça konu maddeleri kolluk kuvvetlerine kendisinin teslim ettiği ve buna ilişkin olay tutanağında imzasının bulunduğu anlaşılmakla delillerin hukuka uygun olarak elde edildiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin 27.04.2023 tarihli ve 2023/748 Esas, 2023/997 Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09. 01.2025 tarihinde karar verildi.