T.C. Yargıtay
6. Ceza Dairesi
6. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/6481
Karar No: 2025/3227
Karar Tarihi: 19.03.2025
6. Ceza Dairesi 2024/6481 E. , 2025/3227 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1347 E., 2022/1105 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2019/754 Esas, 2020/223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a, 168/3-2, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. İstinaf
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2020/1347 Esas, 2022/1105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, "Hükümde TCK’nın 53/1-b maddesine yer verilmemiş ise de; söz konusu yasa maddesi uygulanırken Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi,
Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/06/2017 tarih 2017/840 Değişik iş sayılı kararı ile aynı mahkemenin 04/10/2012 tarih 2012/331 esas 2012/355 karar sayılı ilamı ile 7 yıl 6 ay hapis cezasına hükümlü sanığın bu cezasının koşullu salıverme tarihinden (24/06/2017) sonra, bihakkın tahliye tarihinden (25/12/2019) önce istinaf talebine konu suçu işlediği anlaşılmakla 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107/12. maddesi uyarınca şartlı tahliye kararının geri alınıp alınmayacağının değerlendirilmesi için mahkemesine infaz aşamasında ihbarda bulunulması,
Olanaklı görülmüştür.
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/757 esas, 2018/162 karar sayılı ilamında da TCK'nın 58. maddesinin uygulanması nedeniyle sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekirken, Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/331 esas ve 2012/355 karar sayılı ilamı tekerrüre esas alınarak 1. kez mükerrir sayılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/06/2013 tarih, 2012/6-1441 esas ve 2013/303 karar sayılı ilamı da gözetilerek, aleyhe istinaf talebi olmadığından hükmün CMK'nın 280/1-d maddesi uyarınca bu yönüyle düzeltilmesi yoluna gidilmemiştir." eleştirisi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Yeterli delil olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Tekerrüre esas alınan ilamdaki kesinleşme tarihinin 02.12.2013 yerine, 02.12.2012 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
19.03.2025 tarihinde karar verildi.