T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/11548
Karar No: 2019/9642
Karar Tarihi: 06.05.2019
3. Ceza Dairesi 2019/11548 E. , 2019/9642 K.
Basit yaralama suçundan sanık ...’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın anılan Kanun’un 58/6 ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddeleri gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına dair Iğdır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2018 tarihli ve 2016/322 Esas, 2018/441 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 08.04.2019 tarih ve 2018/15400 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2019 tarih ve 2019/39198 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
1) Sanığın ikinci kez mükerrir olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 58/6 ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddeleri gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiş ise de; ikinci kez tekerrüre esas kabul edilen Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/582 Esas ve 2015/651 sayılı ilamında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmakla, şartları oluşmadığı halde sanık hakkında Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/582 esas sayılı kararı nedeniyle ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasında,
2) Sanığın adli sicil kaydında bulunan Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2016 tarihli ve 2015/542 Esas, 2016/56 sayılı ilamıyla karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 163/3 ve 62. maddeleri gereğince verilen 10 ay hapis cezasına mahkumiyetine ve anılan Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması ve bu ilam nedeniyle ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Iğdır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2018 tarihli ve 2016/322 Esas, 2018/441 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, hüküm fıkrasından TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan “Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/582 Esas ve 2015/651 Karar sayılı” ibaresinin çıkartılarak yerine “Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2016 tarihli ve 2015/542 Esas, 2016/56 Karar sayılı” ibarelerinin eklenmesine, paragrafın sonuna “ancak; tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına”, ibarelerinin eklenmesine, diğer kısımların aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.