T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/18619
Karar No: 2024/8944
Karar Tarihi: 30.05.2024
2. Ceza Dairesi 2021/18619 E. , 2024/8944 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkındaki cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verildiğine, sanığın suç işleme kastının olmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerektiği gözetilmeyerek karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2012 tarihli ve 2011/742 Esas, 2012/667 Karar sayılı ilamının 16.04.2014 olan infaz tarihinden itibaren, temyize konu suçun işlendiği 11.06.2017 tarihine kadar 3 yıllık sürenin geçmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 58/2-b maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2013/446 Esas, 2015/220 Karar sayılı, 23.06.2015 kesinleşen ve 02.10.2016 tarihinde infaz edilen 1 yıl hapis cezasını içeren mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, “Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2013/446 Esas, 2015/220 Karar sayılı, 1 yıl hapis cezasını içeren mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanığa hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.