T.C. Yargıtay
17. Ceza Dairesi
17. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/88
Karar No: 2020/1768
Karar Tarihi: 10.02.2020
17. Ceza Dairesi 2020/88 E. , 2020/1768 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf isteminin esastan reddi
Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/1211 Esas ve 2019/413 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanığın CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 09.05.2019 gün, 2019/1396 Esas ve 2019/1001 Karar sayılı "Esastan Red" ve 20.06.2019 gün, 2019/1396 Esas ve 2019/1001 Karar sayılı "Temyiz İsteminin Reddi" kararlarına karşı, sanık tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:
Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları açısından, hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizlerinin mümkün olmadığı, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.05.2019 tarih, 2019/1396 Esas ve 2019/1001 Karar sayılı hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından CMK'nın 296/1. maddesi ile verilen yetkiye dayanılarak reddedildiği, sanığın CMK'nın 296/2. maddesindeki düzenleme ile temyizi kabil hale getirilen bu karara karşı temyiz talebinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 20.06.2019 tarihli, 2019/1396 Esas ve 2019/1001 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden,
Sanık hakkında hırsızlık suçu açısından ise, 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, haksız ceza aldığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre, kurulan hükümde fiilin uyduğu suç ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, sanığın katılanın zararını gidermediği, verilen ceza miktarına göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddelerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ...’in yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN AYRI AYRI ESASTAN REDDİNE, 10.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.